Zoeken

Als de rook om je hoofd is verdwenen

1 maart. Deze ochtend las ik dat het vandaag complimentendag is. Ik vrees dat ik binnenkort een specifieke kalender moet kopen voor al die ‘dagen van…’.

Nu zijn complimenten best belangrijk genoeg om hun eigen dag te hebben. Sterker nog, wat mij betreft mogen ze iedere dag, zelfs 29 februari.

Een tijdje geleden had ik met enkele collega’s een gesprek over de rol van onderwijs in de ontwikkeling van jongeren. Een van de collega’s merkte toen op dat het belangrijk is dat kinderen toegang nodig hebben tot de juiste informatie, de vrijheid krijgen om zelf hun leertraject mee te bepalen én dat er wat meer grootouders bij de kinderen mogen zijn.

‘En waarom grootouders en geen ouders?’ vroeg ik me af…

Ouders balanceren op een slappe koord. Ze moeten er zijn voor de kinderen, moeten er zijn voor het werk, moeten er voor zorgen dat kinderen naar hun hobby’s kunnen gaan, (ver-)bouwen een huis-tuin-keuken, stimuleren hun kinderen en sturen bij waar nodig.. Ik meen dat men zoiets opvoeden noemt. Dit alles doen ze (mezelf incluis) liefst tegelijk. We willen immers én de beste ouder, de beste vriend, de beste partner, de beste werknemer, de beste collega, … zijn.

Grootouders zijn deze fase vaak voorbij. Bij hen is de rook om hun hoofd verdwenen… ‘Grootouders geven altijd en onvoorwaardelijk complimenten en positieve feedback aan de kleinkinderen’. Dat is allicht ook de reden waarom grootouders vaak zeggen dat het grootouderschap minstens even leuk is als het ouderschap.

Voor de fervente liefhebber van managementliteratuur verwijs ik graag naar de publicatie van Joan De Winne en Hilde Clément ‘Leidinggeven zonder omwegen’, een aanrader (zowel het boek als de schrijvers ;-)).

Maar voor vandaag: een welgemeend compliment voor de opa’s, ponnekes, oma en moeke.

1 keer bekeken
  • Black Facebook Icon
  • Black LinkedIn Icon